| تبليغات | X |
ای باران ببار بر سر من و..........
ببار باران بر اين شهر ويران زده كه دلاي آدما مسخ شده ببار بر اين جسمهاي خشكيده كه انسانيت از ميون نسل بشر برچيده شده ببار بر اين دلهاي سرد كه ديگر نمي تپد براي كودكان بي مادر ببار بر دل غم گرفته بر دل پژمرده بر گل نشسته ببار بر سر انسانهاي مست كه زندگي را همين دنيا دانند و بس ببار بر دل آن پير گريان كه زندگي را باخت چه آسان ببار بر آن دل شكست خورده كه تيري آهنين بر دلش نشسته ببار بر او كه ديگر اميدي بر دل ندارد نيست مرهمي بر دل او چون اثر ندارد ببار بر اين جسم خسته من باشد كه رود اين سستي و رخوت من 
*********
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم دی 1384ساعت 9:27 توسط مجتبی |
از اولین نگاه تو چشم من دنبال نگاهت بود. از اولین کلام تــــو مهر و محبت بر دلم نشسته بود . ای تولد دیگر برای من ای امتداد عطر زیبای یاس زندگی ای شکوه جلوه زیبائیها ای عــــــــروس زیبـــــــــای آب شعر من با نگاه توست قلـم بــا قـدرت بیــان تــــوست ای کاش بدانی که چقدر محتاج است این چشم بی گناهم به یک لحظه نگاه معصومانه ات با تشکر از آرزو خانم (شاعری با ذوق و سلیقه از تبریز)
.
+ نوشته شده در سه شنبه بیستم دی 1384ساعت 11:28 توسط مجتبی |
تقدیمی به همه دوستان عزیزم
مرا ابزار آرامش قرار ده 
*پرودگارا *
بگذار هر جا نفرت است عشق درو کنم
و هر جا آسیب است عفو
هر جا شک است ایمان
هر جا نومیدی است امید
هر جا تاریکی است نور
و هر جا غم است سرور
ای پروردگار عالم لطف کن
تا بیشتر در پی تسکین بخشیدن باشم تا آرام شدن
همانطور که می فهمم فهمیده شوم
همانطور که دوست دارم دوست داشته شوم
زیرا در اثر دادن است که دریافت می کنم
در اثر بخشیدن است که بخشیده می شوم
ودر مرگ خود است که در زندگی جاودان متولد می شود
*********
اگر اين پنجره ها باز شود
آسمان آبی
به درون می آيد
و من از هر ابری
تکه ای بر می دارم
پر قو، پر غاز، پر مرغ دريا
خانه ای خواهم زد
از سپيدی، پاکی
سقف آن مهتاب است
پنجره ها از نور
پرده ها از گل ياس
فرش از مهر، رنگ از شور
همه اسباب از عشق
هوايی از تو...
+ نوشته شده در سه شنبه سیزدهم دی 1384ساعت 9:14 توسط مجتبی |
تقدیم به انسانهایی که دلی پاک وعاشق دارند
گر شكوه اي دارم ز دل ، با يار صاحبدل كنم
در پرده سوزم همچو گل ، در سينه جوشم همچو مل
من شمع رسوا نيستم ، تا گريه در محفل كنم
اول كنم انديشه اي تا برگزينم پيشه اي
آخر به يك پيمانه مي ، انديشه را باطل كنم
زآنروز ستانم جام را ، آن مايه آرام را
تا خويشتن را لحظه اي از خويشتن غافل كنم
از گل شنيدم بوي او ، مستانه رفتم سوي او
تا چون غبار كوي او ، در كوي جان منزل كنم
روشنگري افلاكيم ، چون آفتاب از پاكيم
خاكي نيم تا خويش را سرگرم آب و گل كنم
غرق تمناي تو ام ، موجي زدرياي توام
من نخل سركش نيستم ، تا خانه در ساحل كنم
دانم كه آن سرو تهي ، از دل ندارد آگهي
چند از غم دل چون " رهي " فرياد بي حاصل كنم ؟ ؟
و ...
طريق عشق پر آشوب فتنه است
بيفتد آنكه درين راه با شتاب رود
+ نوشته شده در چهارشنبه هفتم دی 1384ساعت 12:12 توسط مجتبی |
بجز غم خوردن عشقت غمی دیگر نمیدانم که شادی در همه عالم ازین خوشتر نمیدانم
گر از عشقت برون آیم به ما و من فرو نایم ولیکن ما و من گفتن به عشقت در نمیدانم
ز بس کاندر ره عشق تو از پای آمدم تا سر چنان بی پا و سرگشتم که پای از سر نمیدانم
به هر راهی که دانستم فرو رفتم به بوی تو کنون عاجز فرو ماندم رهی دیگر نمیدانم
به هشیاری می از ساغر جدا کردن توانستم کنون از غایت مستی می از ساغر نمیدانم
به مسجد بتگر از بت باز میدانستم و اکنون درین خمخانهی رندان بت از بتگر نمیدانم
چو شد محرم ز یک دریا همه نامی که دانستم درین دریای بی نامی دو نامآور نمیدانم
یکی را چون نمیدانم سه چون دانم که از مستی یکی راه و یکی رهرو یکی رهبر نمیدانم
کسی کاندر نمکسار اوفتد گم گردد اندر وی من این دریای پر شور از نمک کمتر نمیدانم
دل عطار انگشتی سیه رو بود و این ساعت ز برق عشق آن دلبر بجز اخگر نمیدانم
حاج حمید
با نمک _مهدی جون
تربت عشق-سینا
با یادت ای بهشت من..
سارا ـ دلم تنگ برات
دل نوشته هایی از مونا
مامان سینا
شیوا خانم
چندقدم نزدیکتر به خدا
امیر جون _شهرشب
جهان _عشق گمشده
مهاجرشیراز _رضاجون
اشک فرشته ها
سرزمین همیشه جاوید
عطرشقایق- مریم خانم
عشق پاك _داداش مهدي
طلوع عشق _داداش بهروز
صميمانه _شهره
ساز درويش _داداش كاظم
سكوت بي پايان- مريم خانم
يه كوله پشتي پر از عشق- پريساخانم
عكس نامه
آمار بازدیدکنندگان
افراد آنلاين:
تعداد بازديدها:
