تبليغاتX
نجوای دل

       

                    ازت می خوام مثل شهاب نشی تو آسمون

   ازت میخوام شب که میشه ستاره شی برای من تو آسمون

                         بهونه نگیر برای دل بریدن  

                   نشکن دلمو برای همیشه رفتن

                         بهونه نگیر نگو هوا بارونیه   

                نشکن دلمو برو ولی بزار عشقت بمونه

                         بهونه نگیر نگومن مقصرم

                نشکن دلمو بروولی بدون که دوست دارم

                         بهونه نگیر نگو کردی اشتباه 

              نشکن دلمو برو ولی گرفتی دلمو فقط با یک نگاه

                         بهونه نگیر نگو  دوستم نداشتی

          نشکن دلمو برو ولی بزار که فکرکنم دوستم داشتی

                         بهونه نگیر نگو کار زمونه بود

           نشکن دلمو می دونم برو رفتنت واسه چی بود

                         بهونت بهونه نبود آخه مدتی بود

            حس میکردم که دلت یه جا دیگه اسیر شده بود

                                        

                                                  

 این مطالب توسط  خانم شاعری بنام آرزو تهیه شده

 لطفاْ در مورد شعر بالا نظر خودتون را بیان کنید در ضمن  منتظر پیام های

قشنگ شما می باشد راستی آی دی   آرزو خانم در خدمت شماست

                                   avazee_goo@yahoo.com

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم اسفند 1384ساعت 11:26  توسط مجتبی  | 


                          هر کس گل رز میخوادبیاجلو

                                

                                    - گل رز:
* رز سرخ: عشق بي ريا-زيبايي-شجاعت-احترام-تبريك- "دوستت دارم"


* رز سفيد: پاكي-معصوميت-راز-سكوت-فروتني-احترام- "عشق من به تو عميق و خالصانه است"


* رز صورتي: قدرداني- "متشكرم" وقار-ستايش-همدلي-لطافت-شادكامي- "باورم كن" - "تو خيلي دوست داشتني هستي"


* رز زرد: شادماني-رفاقت-شوق-حسادت-آغاز دوباره- "فراموشم نكن" - "معذرت ميخواهم"

 * رز بنفش: عشق در نگاه اول.


* رز نارنجي: اشتياق-شيفتگي-آرزو.   

                              
* غنچه رز: نماد پاكي و زيبايي-جواني-عشق نوپا.
* يك شاخه گل رز: سادگي-سپاسگزاري-عشق تازه.


* يك شاخه گل رز سرخ: "دوستت دارم". 

                            
*  رزسفيد عروس: عشق مبارك و فرخنده.


* رز قرمز سير: سوگواري.


* رز سياه: مرگ.

* تركيبي از رز سفيد و سرخ: اتحاد-سازش


* رز كاملا شكفته: "من متعهد به تو هستم"-"هنوز دوستت داردم"


* دسته گل رز: قدرداني.


* دسته گل رز كوچك: "من به ياد تو هستم

 

- گل مريم: لذت

تقدیم به وبلاگ             www.sinanazy.persianblog.com  

خیلی قشنگه یادتون نره

 

+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم اسفند 1384ساعت 17:47  توسط مجتبی  | 


  راستی به این وبلاگ یادتون نره سر بزنید قشنگه »»  www.afsos.blogsky.com 

                                

       خدا ... بر من مزن رنگ تباهي را ...بيا ، با من باش ... كه من را جز تو ،

        اي پروردگار آسمانها آشنايي نيست ....از آن هنگام ... كزاين ، تار و پود

      آلوده قلبم رخت بربستي ، دلــم تار است، چشمم بي فـروغ افتــاده ،

       بر هستي ...و من بيگانه هستم ...با خودم ... با شوق...با هستي...

                 خــــــــــــــدا ... اي آخـرين فـريـاد ... بيـا ......

 

                                      

                                                     

                                   خدایا ببخش این آزادی را به همه

                              خدایا من آزادی را دوست دارم

                           خدایا دوست دارم آزاد زندگی کنم

                               خدایا دوست دارم آزاد بمیرم

                          خدایا کمکم کن که بفهمم آزادی را

                            خدایا ....آزادی را.......................

    در آخر از وبلاگ عطر شقایق هم بابت لطف بی نهایتشون

     نسبت به نجوای دل تشکر میکنم اینم آدرس این وبلاگ

                      www.maryam1977.blogfa.com

    

+ نوشته شده در  پنجشنبه چهارم اسفند 1384ساعت 10:24  توسط مجتبی  | 


تقدیم به وبلاگ   عطر شقایق www.maryam1977.blogfa.com  

                         

در جستجوي قطعه گمشده :

تو قطعه‌اي گمشده هستي، من قطعه‌اي گمشده هستم، ما همگي قطعه‌هايي گمشده هستيم و هيچ كس قطعه گمشده هيچ كس نيست (كه اگر بود، ديگر قطعه‌اي گمشده باقي نمي‌ماند!)؛ ما همه تنهاييم، اما ما قطعه خود هستيم؛ ماقطعه هيچ‌كس نيستيم و هيچ كس نيز قطعه ما نيست. تو، تو هستي؛ من، من هستم و هيچ كس از آن ديگري نيست.


و تو به من مي‌گويي:«آدم هميشه دنبال قطعه‌اي گمشده است؛ هيچ آدمي را نمي‌توان يافت كه قطعه خود را جستجو نكند؛ فقط نوع قطعه‌هاست كه فرق مي‌كند‌، يكي به دنبال دوستي است، يكي در پي عشق؛ يكي مراد مي‌جويد و يكي مريد! يكي همراه مي‌خواهد و ديگري شريك زندگي،‌ يكي هم قطعه‌اي اسباب بازي!

به هر حال آدم هرگز بدون قطعه خود يا دست كم بدون آرزوي يافتن آن نمي‌تواند زندگي كند. گستره اين آرزو به اندازه زندگي آدم است و آرزوهاي آدم هرگز نابود نمي‌شوند، بلكه تغيير موضوع مي‌دهند. حتي آن كه نمي‌خواهد آرزويي داشته باشد، آن كه آرزويش را از كف داده است، آن كه ايمان خود را به آرزويش از دست داده است، انديشه‌اش گرفتار آرزو است!»

 
و تو باز به من مي‌گويي:« تمامي تلاش‌هاي ما براي ما گريز از تنهايي است، از هراس تنهايي است؛ عشق، رفافت، شهرت طلبي و ... همه گونه‌اي گريز از تنهايي است و شايد قوي‌ترين جذابيت وصال در همين باشد كه آدمي در هنگام وصال هرگز گمان نمي‌برد كه روزي تنها خواهد ماند.»


تو گاهي خيال مي‌كني گمشده خود را باز يافته‌اي، اما بسيار زود در مي‌يابي كه اين باز يافته‌ات قدري بزرگتر از بخش گمشده توست، يا قدري كوچكتر و آن گاه كه نمي‌تواني محكم نگاهش داري، از دستت ليز مي‌خورد و گم مي‌شود. گاهي او را مي‌يابي و مدت كوتاهي در خوشبختي وصال به سر مي‌بري اما گاه او رشد مي‌كند و از خلاء درون تو يا حتي‌ خود تو بزرگتر مي‌شود و ديگر در درونت نمي‌گنجد. آن گاه او بدل به قطعه گمشده يك نفر ديگر مي‌شود و تو را براي جستن دايره خود ترك مي‌كند و گاه نيز تو بزرگ مي‌شوي و او كوچك باقي مي‌ماند و روزي ناگهان در مي‌يابي كه «او» قطعه گمشده تو نبود، او لقمه دهان تو نبود. گاهي هم «او» را مي‌يابي و اين بار از ترس اينكه مبادا از دست تو ليز بخورد و برود، سفت نگهش مي‌داري، دو دستي به او مي‌چسبي و ناگهان گمشده تو زير بار اين فشار خرد و له مي‌شود
.


 

+ نوشته شده در  سه شنبه دوم اسفند 1384ساعت 9:2  توسط مجتبی  |